ilk okul çağındaydık. yıl 1991. kuzenim ben ve bir kaç arkadaşım okuldan çıktıktan sonra evimize epeyce uzak bir yerde bir atari salonuna gittik. giderken paramız vardı. dönerken birbirimize lan senin yüzünden diyor,
stret figter deki figürleri yapıyoduk. sonra otobüs durağına gittik cebimizde bir kuruş yok. napalım otomatik makinaların kestiği çöp olarak atılmış biletlerin olduğu bir çöp bidonu vardı gittik ordan en temizinden 7 tane bilet bulduk kimisini tükürükle yapıştırdık. otobüse binerken toplu halde kuzenim biletleri aldı şoför görmeden çaktırmadan atçak. önde kurtuluş savaşı anıları ile yaşayan bir amca var yanındada kore gazisi bir dayı...
adam biletleri görmüş kuzenimin elinde, nası gördüyse o yaşta hayret,,, hep böyle durumlarda birisi salça olur zaten olaya. bırak dayı eve gitçez...
neyse amca yüksek sesle şöyle dedi
" abe kızanım nasıl bilet onlar öyle yırtık pırtık yarım yamalak..." :(
kuzenim şöyle bir amıcayı kesti cevap aynen şu...
"amıca bunlar üğrenci bileti"
"senin bilet gibi kore savaşından kalma değil" "böyle bu biletler"
amca yanındaki müttefikine dönüp
"şimdiki gençlik" çok farklı anasını satim
"anasını boyayıp babasına satar" |
